Nazwa Salwator utrwaliła się na początku XX wieku, od osiedla willowego budowanego w pobliżu kościoła Najświętszego Salwatora. Wcześniej mówiło się o Zwierzyńcu i Półwsiu Zwierzynieckim, jednych z najstarszych osad pod Krakowem. Zwierzyniec zachował samodzielność aż do 1910 roku, gdy włączono go do miasta za prezydentury Juliusza Lea.
Na dzielnicę składa się kilka wątków naraz. Klasztor Norbertanek stoi tu od XII wieku i to z jego dziedzińca rusza w oktawę Bożego Ciała pochód Lajkonika. Naprzeciw romańskiego kościoła Najświętszego Salwatora stoi Gontyna, drewniany kościół świętych Małgorzaty i Judyty z XVII wieku, jeden z cenniejszych zabytków architektury drewnianej w mieście.
Nazwy ulic same opowiadają historię: Włóczków i Flisacka od spławiania drewna Wisłą, Mlaskotów od wiejskich muzykantów towarzyszących Lajkonikowi, Senatorska, dawniej Krowia, którą jeszcze w latach sześćdziesiątych pędzono bydło na Błonia.
